
Η Τυνησία, ή κοινώς Τούνεζι, (Αραβικά: تونس), (Τούνις ή και «Ιφρικιγιέ») και επίσημα: Δημοκρατία της Τυνησίας (الجمهرية التونسية), (Αλ Τζαμχουρίγιατ Αλ Τουνισίγια) είναι μια χώρα στις μεσογειακές ακτές της Βόρειας Αφρικής. Είναι το μικρότερο και πιο ανατολικό από τα κράτη που εκτείνονται κατά μήκος της οροσειράς του Άτλαντα και συνορεύει με την Αλγερία στα δυτικά και τη Λιβύη στα νοτιοανατολικά. Αποτελεί έναν από τους κυριότερους προορισμούς για οργανωμένα ταξίδια από το Ηράκλειο, την Κρήτη και την Ελλάδα. Το 40% της χώρας καταλαμβάνει η έρημος Σαχάρα και το υπόλοιπο περιλαμβάνει γόνιμα εδάφη και προσβάσιμες ακτές. Η γεωγραφία της χώρας έπαιξε σημαντικό ρόλο στους αρχαίους χρόνους, αρχικά με την Καρχηδόνα, πόλη των Φοινίκων, και αργότερα σαν αφρικανική επαρχία, καθώς αποτελούσε το σιτοβολώνα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
Από τις πρώτες γραπτές ιστορικές πηγές, η Τυνησία κατοικείτο από φυλές Βερβέρων. Στις ακτές της αποίκησαν οι Φοίνικες ήδη από τον 10ο αιώνα π.Χ. Τον 6ο αιώνα π.Χ., η δύναμη της Καρχηδόνας αυξήθηκε πολύ και έγινε η κυρίαρχη δύναμη στη Μεσόγειο έπειτα από μια σειρά πολέμων με την Ελλάδα.
Η Καρχηδόνα ιδρύθηκε τον 8ο αιώνα π.Χ. από αποίκους της Τύρου (σημερινή χώρα Λίβανος), οι οποίοι έφεραν μαζί τον πολιτισμό και τη θρησκεία των Φοινίκων και των Χανααναίων. Ο θρύλος αναφέρει ότι η πόλη ιδρύθηκε από τη βασίλισσα Διδώ, όπως αναφέρεται και στην Αινειάδα του Βιργίλιου.
Κατά τη διάρκεια μιας σειράς πολέμων με τη Ρώμη, μια Καρχηδονιακή εισβολή με αρχηγό τον Αννίβα κατά τη διάρκεια του Πρώτου Καρχηδονιακού Πολέμου παραλίγο να αποτρέψει την άνοδο της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Η Καρχηδόνα τελικά κατακτήθηκε από τη Ρώμη το 2ο αιώνα π.Χ., μια κρίσιμη καμπή που σήμαινε το πέρασμα του πολιτισμού της αρχαίας Μεσογείου στο σύγχρονο κόσμο μέσω της Ευρώπης αντί της Αφρικής. Μετά τη ρωμαϊκή εισβολή, η περιοχή έγινε σιτοβολώνας της Ρώμης. Κατακτήθηκε από τους Βανδάλους τον 5ο αιώνα μ.Χ. και επανακτήθηκε από τους Βυζαντινούς τον 6ο αιώνα μ.Χ. με αρχηγό το Βελισσάριο, όταν αυτοκράτορας ήταν ο Ιουστινιανός.
Τον 7ο αιώνα μ.Χ. κατακτήθηκε από τους Άραβες. Κυβέρνησαν διαδοχικές μουσουλμανικές δυναστείες, ενώ δεν έλειψαν και εξεγέρσεις από τους Βέρβερους. Οι ακτές βρέθηκαν για λίγο χρονικό διάστημα υπό την κυριαρχία των Νορμανδών της Σικελίας τον 12ο αιώνα μ.Χ. Το 1159, η Τυνησία κατακτήθηκε από τη δυναστεία των Αλμοχάντ. Τους ακολούθησε η δυναστεία των Χαφσίντ (1230-1574). Αργότερα, η Ισπανία πήρε υπό τον έλεγχό της αρκετές παράκτιες πόλεις, αλλά επανακτήθηκαν από την Οθωμανική Αυτοκρατορία, υπό την κυριαρχία της οποίας η Τυνησία απέκτησε εικονική ανεξαρτησία. Η δυναστεία των Χουσσεΐν ξεκίνησε το 1705 και κράτησε μέχρι το 1957.
Γευστικοί προορισμοί στο ταξίδι ή την εκδρομή σας
Στην Τυνησία οι θάλασσες είναι πλούσιες σε ψάρια και θαλασσινά που φθάνουν φρεσκότατα και σε προσιτές τιμές στον καταναλωτή. Μπορείτε λοιπόν να φάτε άφθονο και φθηνό ψάρι, κυρίως τόνο. Τα ψάρια συνήθως τηγανίζονται ή ψήνονται, πολλές φορές με την προσθήκη διαφόρων μυρωδικών. Δοκιμάστε τα ψητά ψάρια που στο εσωτερικό τους έχουν τοποθετηθεί σπόροι γλυκάνισου και τους δίνουν μια πολύ πρωτότυπη γεύση.
• Αν δεν είστε λάτρης των «καρπών» της θάλασσας και προτιμάτε το κρέας, εδώ είναι ο παράδεισός σας. Κρέατα από αρνιά, κατσίκια και μοσχάρια ελεύθερης βοσκής σάς περιμένουν. Σε πολλά χωριά, ιδίως προς το Νότο αλλά και κατά μήκος των βασικών δρόμων, υπάρχουν παραδοσιακές υπαίθριες ψησταριές που ψήνουν επί τόπου ό,τι ζητήσει ο πελάτης και έχουν σαν χαρακτηριστικό σημάδι τις κρεμασμένες προβιές των ζώων.
• Η κουζίνα γενικά είναι πολύ γευστική αλλά και αρκετά πικάντικη λόγω της χρήσης πολλών μπαχαρικών. Αν δεν είστε εξοικειωμένοι με την καυτερή κουζίνα και γενικώς δεν συμπαθείτε τις καυτερές γεύσεις, μη σκεφθείτε να δοκιμάσετε την ύπουλη «χαρίσα», όπως λένε εδώ τη σάλτσα από τη μικρή κόκκινη πολτοποιημένη πιπεριά που είναι εξαιρετικά νόστιμη αλλά και πολύ καυτερή.
• Από φαγητά δοκιμάστε το πολύ γνωστό τοπικό φαγητό μπρικ σε όλες του τις παραλλαγές και το εθνικό πιάτο κουσκούς. Το μπρικ είναι τυλιγμένες λεπτές τραγανές πίτες σε τριγωνικό σχήμα που περιέχουν ψιλοκομμένα αυγά, μαϊντανό, κρέας ή θαλασσινά. Το κουσκούς γίνεται με αρνί ή κοτόπουλο, λαχανικά και πλιγούρι από σκληρό σιτάρι σιγοβρασμένα σε ειδικό σκεύος για τρεις περίπου ώρες. Επίσης δοκιμάστε τη μολοχία, το μεσουΐ (αρνί στα κάρβουνα, συκώτι και λουκάνικα), τη μεσουΐα (σαλάτα με ψητές πιπεριές, ντομάτες, κρεμμύδια, σκόρδο), το ορεκτικό ότζα (αυγά ομελέτα με ντομάτες, πιπέρι, πιπεριές και σκόρδο) και την κιμουνία (κομματάκια κρέας με ντομάτα). Στην Τυνησία επιτρέπεται το αλκοόλ. Το κρασί του Αγίου Αυγουστίνου είναι εξαιρετικό, όπως και η ντόπια μπίρα Celtia. Και θυμηθείτε: παντού και πάντοτε πρέπει να πίνετε εμφιαλωμένο νερό.
Συμβουλές για το ταξίδι ή την εκδρομή σας
Στα ανατολίτικα παζάρια είναι δύσκολο να μην παρασυρθούν σε αγοραστικές υπερβολές ακόμα και οι πιο ορθολογικοί αγοραστές. Κελεμπίες, ασημικά, αντίκες, υφαντά, παραδοσιακές μαντίλες, δερμάτινα, χαρακτηριστικά βερβέρικα κοσμήματα, εντυπωσιακά κλουβιά, κεραμικά, πολλά χειροποίητα κιλίμια με βερβέρικα ή βεδουίνικα σχέδια, χαλιά και ό,τι άλλο βάλει ο νους. Για να πετύχετε πραγματικά καλές τιμές στις αγορές σας, τα παζάρια είναι επιβεβλημένα. Η εμπειρία της ανατολίτικης αγοράς και η διαδικασία του παζαρέματος των τιμών είναι μια ευχάριστη εμπειρία. Υπάρχουν βέβαια και καταστήματα όπου οι τιμές είναι καθορισμένες και τα εμπορεύματα εγγυημένα. Στα καταστήματα με το σήμα «L' Artisanat» μπορείτε να αγοράσετε πολύ ενδιαφέροντα είδη αυθεντικής τυνησιακής τέχνης αλλά και αντικείμενα ντόπιων καλλιτεχνών, σε καθορισμένες αλλά πολύ λογικές τιμές.
ΧΡΗΣΙΜΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
Εκταση: 163.610 τ.χλμ.
Πληθυσμός: 10.074.951 (2005).
Γλώσσα: Αραβικά και Γαλλικά.
Θρησκεία: Κυρίως Ισλαμισμός αλλά και Χριστιανισμός και Ιουδαϊσμός.
Νόμισμα: Δηνάριο (1 ευρώ = 1,8139 TND). Οι τράπεζες, τα ανταλλακτήρια και τα ξενοδοχεία αλλάζουν χωρίς επιβάρυνση συνάλλαγμα. Ζητάτε και κρατάτε τις αποδείξεις, ώστε να ανταλλάξετε τα δηνάρια στο αεροδρόμιο κατά την αναχώρηση. Απαγορεύεται η εξαγωγή δηναρίων από τη χώρα.