
Η Θεσσαλονίκη είναι μια ιστορική πόλη της Ελλάδας, ιδανική για εκδρομές εσωτερικού, απο Αθήνα και Ηράκλειο για παράδειγμα, με σκοπό την απόδραση και διασκέδαση λίγων ημερών, μιας και μπορεί να προσφέρει και τα δυο. Στη μακρά ιστορική της πορεία βρέθηκε υπό την κατοχή διάφορων λαών και απετέλεσε τόπο πολιτισμικής σύγκλισης πολλών εθνοτήτων. Από το 1912 και τη λήξη του Α’ Βαλκανικού Πολέμου αποτελεί τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του σύγχρονου ελληνικού κράτους και σήμερα είναι η μεγαλύτερη πόλη της Μακεδονίας και πρωτεύουσα της περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας, με πληθυσμό 800.764 κατοίκους 2001.Επίσης αποτελεί έναν από τους κυριότερους προορισμούς για οργανωμένα ταξίδια από το Ηράκλειο, την Κρήτη και οποιοδήποτε μέρος της Ελλάδα.
Η ίδρυσή της συμπίπτει με την αρχή της ελληνιστικής εποχής, την ανάληψη δηλαδή της οικουμενικής αυτοκρατορίας του Μεγάλου Αλεξάνδρου από τους επιγόνους του και την κυριαρχία του ελληνικού πολιτισμού στο μεγαλύτερο τμήμα του γνωστού, για τον τότε δυτικό άνθρωπο, κόσμου. Ο κληρονόμος του βασιλείου της Μακεδονίας και σύζυγος της ετεροθαλούς αδελφής του Μεγάλου Αλεξάνδρου, Κάσσανδρος, ίδρυσε την πόλη συνενώνοντας 26 πολίχνες, που βρίσκονταν γύρω από το Θερμαϊκό κόλπο, και της έδωσε το όνομα της γυναίκας του, θυγατέρας του Φιλίππου Β’, Θεσσαλονίκης (όνομα που προήλθε μετά από επιτυχή έκβαση μάχης επί των Θεσσαλών).
Τον 2ο π.Χ. αιώνα πέρασε στη ρωμαϊκή κυριαρχία, όπως και ο υπόλοιπος ελλαδικός και μικρασιατικός ελληνιστικός χώρος, και απετέλεσε αρχικά μία από τις τέσσερις έδρες διοίκησης των επαρχιών της Μακεδονίας, ενώ αργότερα έγινε πρωτεύουσα ολόκληρου του ρωμαϊκού θέματος της Μακεδονίας. Στην απαρχή της μετάβασης από τη ρωμαϊκή αυτοκρατορία στη Χριστιανική Αυτοκρατορία της Ανατολής με τη μεταφορά της πρωτεύουσας από το Μεγάλο Κωνσταντίνο ανατολικά, υπήρξε, εξαιτίας της σημαίνουσας στρατηγικής της θέσης, μια από τις υποψήφιες πόλεις, οι οποίες προτάθηκαν ως αντικαταστάτριες της Ρώμης. Παρ’ ότι, όμως, προτιμήθηκε το Βυζάντιο ως νέα πρωτεύουσα, η Θεσσαλονίκη είχε τον πολιτικό και πολιτισμικό ρόλο της συμβασιλεύουσας πόλης.
Η οθωμανική προέλαση στη χερσόνησο του Αίμου εφόρευσε και τη Θεσσαλονίκη το 1432 στο Βασίλειο των Οσμανλιδών, όπου παρέμεινε για πέντε περίπου αιώνες. Ο πολυεθνικός χαρακτήρας της Αυτοκρατορίας ευνόησε, έπειτα από μερικές δεκαετίες, την εγκατάσταση εβραϊκών φύλων από την Ιβηρία και τη Βόρεια Ευρώπη. Αυτή η πληθυσμιακή μετακίνηση ανέδειξε τη Θεσσαλονίκη στη σημαντικότερη παγκόσμια εβραϊκή μητρόπολη μέχρι τουλάχιστον και τις αρχές του 20ου αιώνα. Εκτός αυτού, ειδικότερα από τα μέσα του 19ου αιώνα, υπήρξε το πλέον κοσμοπολίτικο αστικοποιούμενο κέντρο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και ο σημαντικότερος πόλος πολιτικών κινήσεων και κινημάτων.
Η προσάρτησή της στον κορμό του εθνικού ελληνικού κράτους το 1912 με τη συνακόλουθη μετακίνηση του μουσουλμανικού πληθυσμού αλλά και τον ερχομό, μία δεκαετία αργότερα, των χριστιανικών προσφυγικών πληθυσμών Ανατολίας και Μικράς Ασίας συνέτειναν στην αλλαγή της πληθυσμιακής υφής της πόλης μετατρέποντάς τη σε μια αστική πολιτεία με κυριαρχία του ελληνικού στοιχείου και όλες τις ιδιομορφίες του ελλαδικού αστικού τύπου. Η αρχιτεκτονική και πολεοδομική της αλλαγή επιταχύνθηκε από τη Μεγάλη Πυρκαγιά του 1917 και τις προσπάθειες της νέας ελληνικής διοίκησης για εξελληνισμό του αρχιτεκτονικού ύφους της με την καταστροφή των μουσουλμανικών μνημείων. Τα τελευταία γεγονότα που σχετίζονται με την πληθυσμιακή αλλαγή της πόλης είναι η εξολόθρευση της ακμαίας εβραϊκής κοινότητας από τα ναζιστικά στρατεύματα την περίοδο της τριπλής κατοχής και το κύμα εσωτερικής μετανάστευσης προς τα αστικά κέντρα που ξεκίνησε τη δεκαετία του ’50.
Σήμερα η Θεσσαλονίκη αποτελεί μια από τις σημαντικότερες βαλκανικές και ανατολικοευρωπαϊκές έδρες σπουδών έχοντας τρία πανεπιστημιακά ιδρύματα, ενώ γίνονται προσπάθειες για την επανεύρεση του παλαιού της ρόλου ως κέντρου των Βαλκανίων.
- Θυμάρι, κανέλα, φρέσκα ή λιγότερο φρέσκα ψάρια, αλανιάρες ή όχι και τόσο «απελευθερωμένες» εντέλει κότες, σπασμένα ελληνικά, προσεκτικό ψαχούλεμα στην αναζήτηση της ποιότητας, οριακές διαπραγματεύσεις πάνω στο ζύγι, προσεκτικό μέτρημα των ψιλών, κλεφτές μπουκιές πριν από το μεσημεριανό στον Αρχοντή, το γιατρό της πείνας. Καθημερινές καταστάσεις στη Στοά Μοδιάνο και τις γύρω γειτονιές, γραφικές και με χρώμα καταστάσεις για τους τουρίστες και για όλους όσοι θέλουν μια ψευδαίσθηση ανατολίτικης παράδοσης που χάνεται μέσα στην τεχνητή γυαλάδα του Carrefour…
- Πόσο μπορούν να σε κακομάθουν σε ένα μαγαζί; Στο Spoilt, μάλλον αρκετά, αφού από το όνομά του και μόνο καταλαβαίνεις το concept του. Σε σχήμα που θυμίζει tube, προσφέρει ατελείωτο name dropping από φρέσκες επωνυμίες με funky χαρακτήρα, ενώ το σκυλάκι κανίς στο (βραβευμένο) λογότυπό του, αποτελεί το κερασάκι στην τούρτα ενός project που ξεφεύγει από τα βαρετά κατεστημένα.
- Νέο entry στην πόλη, το ξενοδοχείο Daios, ξεκίνησε αρχικά ως project πολυτελούς οικοδομής με καταπληκτική θέα στη θάλασσα για να γίνει, όπως λέει και το μότο του, ένας χώρος αφιερωμένος στο luxury living. Υπερσύγχρονο, με design λεπτομέρειες, πάρκιγκ τριών επιπέδων, και όλα αυτά στην καρδιά του κέντρου. Αναμφίβολα, ένας ισχυρός καινούριος παίκτης.
- Η στιλιστική κυριαρχία του Χιονίδη σού επιβάλλει να περάσεις από εκεί, αν είσαι άντρας που σέβεσαι τους κανόνες της κομψότητας with a twist και έχεις βαρεθεί τις κλισέ μάρκες. Επωνυμίες με άποψη (όπως Etro), χώρος που ανακαινίστηκε πριν από καιρό για να χωρέσει την (ευπρόσδεκτη) ανδρική ματαιοδοξία, και δεν έχει να ζηλέψει τίποτε από μπουτίκ του εξωτερικού. Εύγε!
- Cult συνήθεια κατά τη διάρκεια του φεστιβάλ, διαχρονικό στέκι καλλιτεχνών και έμφαση στην παράδοση, κυριαρχούν στο προφίλ του Ζύθου, που ευτυχώς δεν αλλάζει. Είναι καλό να βασίζεσαι σε μερικά πράγματα…
- Αγαπημένη και all time classic συνήθεια, το Intervista εντυπωσιάζει για το μέγεθος του όλου εγχειρήματος. Παίζει με Burberry, D&G, John Richmond και αμέτρητους ακόμη σχεδιαστές, οι οποίοι καλύπτουν κάθε απαίτηση.
- Είναι δύσκολο να αντισταθείς στο κύμα της προβλέψιμης ραδιοφωνικής ευκολίας που με περισσή ευχαρίστηση σερβίρουν τα περισσότερα καφέ της Παραλίας, αλλά το Elvis έδειξε αξιοθαύμαστο χαρακτήρα και σθένος.
Διαφορετικοί d.js καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας ντύνουν με ενδιαφέροντα ήχο ένα pop περιβάλλον στο οποίο συνωστίζονται όλες οι εναλλακτικές φάτσες, ενώ τα happenings με guests από το εξωτερικό φροντίζουν να
μη βαριέσαι ποτέ.
- Χατζής. Απόλυτο, αξεπέραστο στέκι για εκείνες τις μικρές στιγμές που η υπογλυκαιμία σε έχει χτυπήσει πιο ύπουλα και από εκείνα τα χαριτωμένα σαρκοβόρα φυτά. Απλά, αξεπέραστος.
- Από τα νεότερα μέτωπα στον αγώνα κατά του μη-στιλ, το Style Fax της περσόνα (είτε σου αρέσει, είτε όχι) Άννας Καψάλη, φέρνει από καπέλα του Philip Treacy, μέχρι τον ανερχόμενο Έλληνα Άγγελο Μπράτη, αποτελώντας το νεότερο talk of the town, καταναλωτικά…
- Για τους τριαντάρηδες με ανησυχίες, το The bar αποτελεί το στέκι τους. Ροκ με άποψη, mix and match κόσμου με ελκυστικές αναλογίες ανδρών και γυναικών σε ένα χαρακτηριστικό στέκι της πόλης.
- Για το Back to Βase οι αρχικές απαιτήσεις ήταν πολλές. Στο χώρο που παλαιότερα βρίσκονταν τα θρυλικά Splendid και Άρωμα, δεν υπήρχαν πολλά περιθώρια για σφάλματα. Τριώροφος, elegant χώρος, εμπορική μουσική, θεματικά priv, parties και ένα αρκετό attitude το έκαναν στέκι.
- Στη γευστικά κλειστή Θεσσαλονίκη, όπου οι μόνες επιτρεπτές (και επιτυχημένες) εξάρσεις του ουρανίσκου ανήκουν σε ιταλικές (άντε και κινέζικες γεύσεις), το να κάνεις ένα αραβικό εστιατόριο είναι δύσκολη υπόθεση. Ευτυχώς, οι Κέδροι του Λιβάνου φαίνεται να ρίχνουν τις γευστικές παρωπίδες, δείχνοντας πως με ποιότητα και επιμονή, υπάρχουν και άλλες γεύσεις, πέρα από αυτές της Πόλης.
- Ίσως το πιο cult ποτάδικο της σεζόν που πέρασε. Ο λόγος; Το Zenit πέτυχε μόνο με word of mouth διαφήμιση, κάτι δηλαδή σαν τα guerrilla stores της Kawakubo. Απίστευτα πολυσυλλεκτικός κόσμος και ατμόσφαιρα με διάθεση που ξέφυγε από τα στημένα.
- Στη φιλοσοφία της νεο-ταβέρνας, το Meat Me κέρδισε αυτοστιγμεί φανατικό κοινό. Τοποθετημένο σε cult μέρη, όπως η στοά Μοδιάνο και τα Λαδάδικα, έδειξε πώς μπορούν να εκσυγχρονιστούν οι ταβέρνες αισθητικά, χωρίς να χάνουν τίποτα σε ουσία και σε γεύση. Ο ναός της κρεατοφαγίας σε deluxe συσκευασία.
- Για τους Alina & Mike, local σχεδιαστές, τα ρούχα πρέπει να βασίζονται σε πολύχρωμες, σχεδόν καρτουνίστικες διαθέσεις, να στήνονται σε θεματικές βιτρίνες και φυσικά να σου φτιάχνουν τη διάθεση με το που τα βλέπεις. Και έτσι και έγινε…
- Λατρεμένη και ξακουστή, η Αγορά είναι μια πάντα classic επιλογή, όπου δυσκολεύεσαι πάντα να αποφασίσεις αν είναι καλύτερη για τα θαλασσινά ή τα κρεατικά της. Ακόμη να βγει η ετυμηγορία...
- Ο χώρος είναι τόσο μικρός, ποτέ όμως δεν θα καταφέρεις να διαπιστώσεις το μέγεθός του, γιατί το Goldfish είναι σχεδόν πάντα γεμάτο. Μυστικό επιτυχίας που φυλάσσεται καλύτερα και από τη συνταγή της Coca Cola, με θαμώνες που η έπαρσή τους αποτελεί σήμα κατατεθέν…
- Βουτηγμένο στη χλιδή και την καλή ζωή, το Shark είναι καθιερωμένο restau-bar με δελεαστικές για το ανδρικό φύλο αναλογίες πληθυσμού, προσεγμένη διακόσμηση και προνομιακή θέση με θέα στον Θερμαικό.
Αγαπημένο, και όχι άδικα.
- Στα Ηλίσια, στο κέντρο και στο Mediterranean Cosmos για τους shoppers εκτός πόλης, το Fena Fresh φέρνει σε αποκλειστικότητα αρώματα που δύσκολα βρίσκεις αλλού, παίζει με μάρκες που λατρεύει ο κάθε αμφισβητίας πιτσιρικάς που σέβεται τον εαυτό του και αλλάζει κάθε μήνα τις βιτρίνες του, προκαλώντας σε να περάσεις για να δεις ποια είναι η βασική ιδέα αυτή τη φορά. Στα ατού, το Χυμείο, το μπαρ με τα σουρεάλ κοκτέιλ φρέσκων φρούτων, όπου δύσκολα φεύγεις με μόνο «ένα ποτό». Το conceptual shopping στον καλύτερό του SKG εαυτό.
- Ίσως το παλιότερο dancing club στην Ελ-λάδα, μετά το κλείσιμο μαγαζιών όπως το Plus Soda, το Decadence στη Βίλκα, κρατάει ψηλά τον πήχη των BpM (Beats per minute), με αρκετές μετακλήσεις διάσημων ή ανερχόμενων jockeys, θεματικά πάρτι όπως το Elektroluv και up tempo καταστάσεις. Underground chic…
- Επί σειρά σεζόν επιτυχημένο, με τις ουρές που κατά καιρούς έχουν σχηματιστεί έξω από το Casa La Femme, να θυμίζουν συσσίτιο σε πεινασμένους για λίγο fun clubbers. Μainstream καταστάσεις, χωρίς να έχεις πολλές απαιτήσεις.
- Όσο και αν ακούγεται κλισέ, είναι αλήθεια. Το ultra μοδάτο και αφαιρετικό Azzuro έχει εξαιρετικό, ανεπιτήδευτο service που σε σκλαβώνει. Από τα μέρη που δεν χρειάζονται συστάσεις, πέρασε από ένα ολικό make-over για να γίνει ακόμη καλύτερο αισθητικά, κρατώντας σταθερά του ατού του. Καλή κουζίνα και απίθανη θέα. Τι παραπάνω να ζητήσεις;
- To Lido αποτελεί «στέκι» του αγαπημένου παιδιού των media, Nίκο Βουρλιώτη, με r’n’b βραδιές, ποπ επιτυχίες και τον Γιώργο Χαριζάνη, δημοφιλή ραδιοφωνική περσόνα και promo manager, να φροντίζει τα πάντα ώστε να δουλεύουν σωστά.
- Τελικά, «it’s all about the view» που λένε και οι Αμερικάνοι. Και οι Ορίζοντες στο Electra Palace έχουν ίσως μία από τις καλύτερες στην πόλη. Στην καρδιά του κέντρου, στην Αριστοτέλους, το roof garden του γνωστού ξενοδοχείου, προσφέρει ένα ιδανικό μείγμα urban εικόνων με τους βιαστικούς περαστικούς και απίθανου γαλάζιου από τον Θερμαϊκό. Ιδανικό για lounge καταστάσεις, κρατώντας ένα frozen ντάκιρι φράουλα.
- Η άφιξη του Mediterranean Cosmos ήταν αυτό που χρειαζόταν η πόλη ώστε να αποκτήσει τις δικές της suburbian αμερικάνικες ονειρώξεις, με bowling, πολυσινεμά, και έναν πυκνοκατοικημένο χώρο από fast food πλεονεξίες. Συζητήσιμου μεγέθους εμπορικό, που κατάφερε να γίνει συνήθεια χωρίς πολύ προσπάθεια, προσφέροντας καταναλωτικά κομφόρ για κάθε σχεδόν γούστο. Από τα Zara Home μέχρι το φουτουριστικό Nike Store, οι επισκέπτες δεν έχουν παρά να ακονίσουν τις πιστωτικές τους.
- Άλλη μια εκδοχή της «νέο-ταβέρνας», αλλά αυτή τη φορά με καθαρά θαλασσινή προσέγγιση. Λευκό, αρκετά στοιχεία παράδοσης δεμένα με πιο σύγχρονη προσέγγιση, καθαρά ελληνικό soundtrack, όλα συνοδευόμενα από φήμες για θελκτικές παρουσίες που δεν διστάζουν να ανέβουν και στα τραπέζια, όταν οι
συνθήκες το επιτρέψουν. Από ότι φαίνεται, το 7 θάλασσες ήρθε για να μείνει.
- Σταθερή αξία στο κομμάτι της πολυδιασκέδασης, ο Μύλος, πέρασε από αρκετές περιπέτειες και σκαμπανεβάσματα, έχοντας ζήσει τόσο στιγμές δόξας όσο και αδυναμίας. Ροκ συγκροτήματα του εξωτερικού δένουν με ελληνικά έντεχνα σχήματα και dance βραδιές, όλα σε μια πρακτική συσκευασία, πάντα με άποψη. Αναμφίβολα, ένα κομμάτι δεμένο με την πόλη. φ Μέσα από την τελειομανία της Χρύσας Κονιόρδου, ξεδιπλώνεται το Βήτα, στο Βυζαντινό Μουσείο. Minimal εστιατόριο και μπαρ, ξεχωριστό λόγω θέσης αλλά και διάθεσης, λειτουργεί ως μέρος απόδρασης εντός του κέντρου. Με ξεκάθαρη άποψη, έγινε στέκι της υψηλών απαιτήσεων local κοινωνίας και σταδιακά γίνεται γνωστό σε όλο και περισσότερους.
- Μικρός χώρος, αλλά γεμάτος ζωντάνια και παλ διαθέσεις, το Apalou έγινε σύντομα μέρος του «see and be seen», όσο κοπέλες φορτωμένες με Carla G σακούλες και δικηγόροι του κέντρου συνυπάρχουν αρμονικά κρατώντας από μια γερή κούπα espresso.
- Για το νεότερο απόκτημα της οικογένειας Parapoli - Pomodoro, που ακούει στο όνομα ½ Parapoli, η αποστολή είναι μία: να σταθεί αντάξιο του ονόματος που φέρει! Παίζοντας με το γκρι και τις καθαρές γραμμές, πρόκειται για ένα εστιατόριο-μπαρ σε μίνι μέγεθος, αλλά μάξι κουζίνα και σέρβις, με πλεονέκτημα τη θέση του. Ολόκληρη η πόλη παρελαύνει από τα τραπέζια του.
- Με άποψη, σωστή αισθητική και τοποθετημένο μέσα σε ένα αμιγώς art hotel, το εστιατόριο Fred & Ginger του Les Lazaristes, παίζει με γεύσεις από ολόκληρο τον κόσμο, αφού κάθε μήνα παρελαύνουν τα πιο ιδιαίτερα μενού του πλανήτη. Από τις συνταγές της Ιαπωνίας μέχρι την κουζίνα της Ρωσίας ή της Ινδίας, η ανακάλυψη γευστικών νέων πολιτισμών δεν προαπαιτεί πάντα διαβατήριο…
- Δεν υπάρχει μεγαλύτερο catwalk από αυτό της Αριστοτέλους, που ζει το peak του το Σάββατο μεσημέρι. Από το Venga μέχρι το Mojo και τον Αέρα, οι κανόνες του «είσαι αυτό που φαίνεσαι» αποκτούν πλήρη ισχύ, με το κόστος του κινητού και το συνωστισμό εμφανώς τοποθετημένων επωνυμιών να αποτελούν
ενδείξεις υπεροχής. Όλα αυτά από τη μια πλευρά της πλατείας, αφού η λογική του πρόβατου αποτρέπει το λαό να απλωθεί και στην άλλη, εμφανώς αραιοκατοικημένη, μεριά της Αριστοτέλους.
- Η αποθέωση της ταβέρνας βιώνεται στο Μπητ Παζάρ και τα γύρω μαγαζιά. Χύμα κρασί, χύμα διαθέσεις, καμία όρεξη για comme il faut συμπεριφορές, αυθεντικές γεύσεις που δεν γαρνίρονται με προσποιητή φαντασία ή προσπάθειες εντυπωσιασμού και μια καθαρά πολυσυλλεκτική πλατεία, όπου το ανακάτεμα όλων των φυλών της πόλης γίνεται τέχνη.
- Ναός του minimal, των design καταστάσεων και της σύγχρονης αισθητικής, το Interni, σε υποδέχεται με την εντυπωσιακή ταμπέλα του έξω, όσο το εσωτερικό του προσφέρει τα πάντα. Θέα στις περίφημες ομπρέλες
του Ζογγολόπουλου και στη θάλασσα, πισίνα, και ψαγμένα cocktail. Το less is more στα καλύτερά του.
- Πιστό στη μουσική φιλοσοφία του και στις απαιτήσεις του κοινού του, το Malt ’n Jazz σε πλημμυρίζει από jazz, latin και funk μελωδίες, σε πείσμα των καιρών που θέλουν ό,τι πιο εύκολο και εύπεπτο.
- «Ζήτω το revival» για τη Στρατηγού Καλ-λάρη, που μοιάζει να παίρνει νέα πνοή. Από τις νέες σχετικά αφίξεις του glam Lorry M (με την υποστήριξη της ομάδας πίσω από το Mommys στην Αθήνα), του εστιατορίου Κάπελα και του όσο-πιο-εξωτικού-γίνεται Noodle Bar. Από την άλλη, ο σταθερός κόσμος σε εναλλακτικά ροκ στέκια, όπως το Residents ή το gay friendly Don’t Tell Mama, παραμένουν σε πλήρη ισχύ, με αποτέλεσμα μια πολύχρωμη όσο και γεμάτη πληθυσμιακές αντιθέσεις εικόνα, που σε κάποια σημεία μοιάζει σαν να ξεπήδησε από φωτογραφία του LaChappele.
- Θυμίζοντας κάποιο σπάνιο φυτό που ξεφύτρωσε μόνο του σε βράχο, το Bio Bio αποτελεί ρομαντική ιστορία, τοποθετημένο ανάμεσα σε μια γειτονιά γεμάτη ενδυματολογικά μεγαθήρια, όπως η Escada και τα La Perla.
Για τους ανήσυχους και ενήμερους γευστικά κατοίκους του κέντρου, θα βρεις όσο πιο αγνά προϊόντα γίνεται, σε ένα ζεστό μαγαζί που θυμίζει περισσότερο παντοπωλείο μιας περασμένης εποχής.
- Τι είναι το καποτένιο (σουβλάκι ασφαλές μέσα στο ψωμάκι του); Πώς τρώγεται το σομπρέρο (εύκολα); Ποιος κάνει τις καλύτερες, φρέσκες, τηγανητές πατάτες του κέντρου; Οι απαντήσεις στις απορίες βρίσκονται στο μικροσκοπικό Ντερλικατέσσεν, ένα ταχυφαγείο όπου η παράδοση συνάντησε το σύγχρονο μάρκετιγκ, με λίγη δόση από χιούμορ on top. Υπέρ δημοφιλής σουβλακερί, που έδειξε πώς να αντιστέκεται κανείς σε κολοσσούς όπως τα γειτονικά Everest και Goody’s χωρίς να διαθέτεις brand name.
- Στις μικρές πρωινές ώρες, τραγουδίστριες ανακατεύουν νωχελικά και νυσταγμένα τις σούπες τους στις Εσπερίδες, ρίχνοντας άθελά τους λίγο glitter, οι clubbers εκτιμούν το γεμάτο ευαισθησίες ψήσιμο της πανσέτας τους από την καντίνα απέναντι στο Back to Base Deluxe, ενώ τα πεινιρλί που βρίσκονται καλά κρυμμένα σε πεζόδρομο της Καλαμαριάς μοιάζουν με χαμένο θησαυρό βουτηγμένο στα πολυακόρεστα. Ξημερώνει, ήλιος, καλημέρα…
- Από τα πιο χαρακτηριστικά ξενοδοχεία του κέντρου, το City έχει μια σύγχρονη άποψη για το living στην πόλη. Καθαρό minimal περιβάλλον, στην καρδιά του shopping και με ένα ξεκάθαρο concept, προσφέρει φιλοξενία με πολύ δελεαστική σχέση κόστους/υπηρεσιών. Από τα μοντέρνα αγαπημένα.
- Cult συνήθεια κατά τη διάρκεια του φεστιβάλ, διαχρονικό στέκι καλλιτεχνών και έμφαση στην παράδοση, κυριαρχούν στο προφίλ του Ζύθου, που ευτυχώς δεν αλλάζει ποτέ. Είτε απέναντι από τον Λευκό Πύργο (Ντορέ) είτε στα Λαδάδικα, αποτελεί εγγύηση. Γιατί είναι καλό να βασίζεσαι σε μερικά σταθερά πράγματα…
- Βγαλμένο από ταινία του '70, το μπαρ Pasta-flora Darling στήνει ένα τρελό σκηνικό στη Ζεύξιδος, γεμάτο με κιτς αγαπημένη memorabilia και απίθανα κοκτέιλ. Λίγο πιο δίπλα, στην οδό Ικτίνου, η σειρά από τα καφέ και οι λεπτομέρειες όπως τα κλουβιά με τα καναρίνια, φτιάχνουν μια χαρούμενη, λίγο αλμοδοβαρική ατμόσφαιρα...
- Αναζητώντας προσεγμένες γεύσεις σε ό,τι αφορά το αλκοόλ, δεν μπορείς παρά να βρεθείς στην Κάβα Μέθη για τις πλούσιες επιλογές της από ελληνικούς αμπελώνες (με όλα τα κρασιά τοποθετημένα με τόση συνέπεια και σεβασμό), αλλά και ευγενικό (και όχι στημένα ζαχαρώδες) σέρβις, ακόμη και στις ώρες αιχμής. Για τους φίλους των ουίσκι από την άλλη, το Whisky Shop αποτελεί τη χαρά του ψαγμένου, όντας το πρώτο αποκλειστικό μαγαζί για το «νερό που καίει» στην Ελλάδα. Εκατοντάδες είδη single malt whiskies, blended whiskies και Bourbon ζουν αρμονικά, περιμένοντας τους ευγενείς συλλέκτες να τα απολαύσουν. Θα βρεις σε αποκλειστικότητα επωνυμίες όπως Arran, Bruichladdich, Edradour, Glenfarclas και Springbank.
- Με μεγάλη ιστορία στο χώρο των εστιατορίων αλλά και του ψαριού, ο Χαμόδρακας, με βεράντα πάνω στη θάλασσα, φημίζεται για τις γεύσεις του (must το χταπόδι και οι ταλιατέλες με γαρίδες) και πραγματικά παραδίδει
μαθήματα γαστρονομίας.
- Η γοητεία της ιταλικής τρατορίας, παίρνει χαρακτηριστικά Θεσσαλονίκης στα επιτυχημένα Tre Marie. Παραδοσιακές αλλά και πιο σύγχρονες γεύσεις, ντελικατέσεν διαθέσεις και τελείως cosy διάθεση στη διακόσμηση,
το έχουν αναγάγει σε στέκι.
- Εκλεπτυσμένο περιβάλλον, ατέλειωτες ετικέτες κρασιών, elegant διαθέσεις και πάνω απ’ όλα προσεγμένες γεύσεις ένα all time classic εστιατόριο. Πάντα αγαπημένο μέρος, ο Μανδραγόρας, δεν απογοητεύει ποτέ.
- Μια ανάσα μπροστά από τη θάλασσα, ο Omilos είναι ένα από τα τρομερά παιδιά των σύγχρονων restau-bars. Cool περιβάλλον, ιδιαίτερες γεύσεις, και όλοι οι ανήσυχοι στιλι-στικά τριαντάρηδες (και όχι μόνο) περνάνε
από εκεί τουλάχιστον για ένα ποτό (και λίγο φλερτ, ίσως).
- Από την περίφημη στοά του παρελαύνει όλη η πόλη, για να «χαθεί» μέσα από τους τεράστιους καταλόγους του με τις εμπνευσμένες ονομασίες των πιάτων που σου κλείνουν πονηρά το μάτι. Ατελείωτοι μεζέδες, χαλαρή ατμόσφαιρα, σερβιτόροι που γνωρίζουν την τέχνη της (χαλαρής) επικοινωνίας, όλα αυτά με την υπογραφή του Ούζου Μέλαθρον. Επιτυχημένο και γνωστό σε όλους.
Προορισμοί αγορών στο ταξίδι ή την εκδρομή σας
Νεανικά γυναικεία ρούχα στην μπουτίκ Attitudes, Παλαιών Πατρών Γερμανού 9, 2310 277447.
Gourmet αγορές στο Daily Deli, Ζεύξιδος 4, 2310 286869.
Χειροποίητα ανατολίτικα χαλιά στην Galerie Ντόρα Πέγκα, Προξένου Κορομηλά 19, 2310 286482.
Αντικείμενα από χειροποίητο γυαλί στο Glass Studio, Τσιμισκή και Π. Π. Γερμανού 2, 1ος όροφος, 2310 244605.
Έπιπλα και αντικείμενα σουηδικής φινέτσας στο ΙΚΕΑ, Πυλαία, 2310 490400.
Πούρα και σχετικά αξεσουάρ στο World Cigars Κούσκουρα 7, 2310 268902.