Η Κύπρος, επίσημα Κυπριακή Δημοκρατία ιδρύθηκε το 1960, στη βάση των Συμφωνιών Ζυρίχης-Λονδίνου που προέβλεπαν την ανεξαρτητοποίηση της Κύπρου από τη Βρετανία, αποικία της οποίας αποτελούσε πριν. Το 1963 με αφορμή τις προτάσεις για τροποποιήσεις του Συντάγματος των συμφωνιών Ζυρίχης οι Τουρκοκύπριοι αυτοαπομονώθηκαν σε κλειστούς εδαφικούς θύλακες. Μετά την Τουρκική εισβολή στην Κύπρο (αφορμή της οποίας απετέλεσε το φασιστικό πραξικόπημα της ελλαδικής Χούντας και της κυπριακής Ε.Ο.Κ.Α. Β’) και την κατοχή του 1974, η Κυπριακή Δημοκρατία πρακτικά ελέγχει μόνο τα δύο τρίτα του νησιού, ενώ το βόρειο τρίτο κατέχεται παράνομα από την Τουρκία.

Το 1983 η Τουρκία παρανόμως ανακήρυξε τα κατεχόμενα εδάφη σε κράτος, ονομάζοντάς το «Τουρκική Δημοκρατία της Βορείου Κύπρου». Η ενέργεια αυτή καταδικάστηκε από το Συμβούλιο Ασφαλείας του Ο.Η.Ε. Το κράτος αναγνωρίζεται σήμερα μόνο από την Τουρκία.

Στις δεκαετίες που ακολούθησαν την εισβολή οι εναπομείναντες εγκλωβισμένοι Ελληνοκύπριοι εκδιώχθηκαν και 120.000 έποικοι από την Τουρκία μεταφέρθηκαν στο βόρειο μέρος της Κύπρου. Επίσης αμέσως μετά την εισβολή οι περισσότεροι Τουρκοκύπριοι μετακινήθηκαν στο κατεχόμενο μέρος. Το αποτέλεσμα είναι σήμερα το κατεχόμενο μέρος να κατοικείται κυρίως από Τούρκους (τους εναπομείναντες Τουρκοκύπριους και δεκάδες χιλιάδες εποίκους).

Το 2004 η Κυπριακή Δημοκρατία εντάχθηκε στην Ευρωπαϊκή Ένωση, με ένα τμήμα του εδάφους να βρίσκεται υπό Τουρκική κατοχή. Αυτό σημαίνει ότι το κοινοτικό κεκτημένο εφαρμόζεται μόνο στο ελεύθερο μέρος της Κύπρου. Δηλαδή, η συμφωνία ένταξης καλύπτει την ένταξη ολόκληρης της Κύπρου, αλλά υπάρχει πρόνοια ώστε το κοινοτικό κεκτημένο να εφαρμόζεται μόνο στις ελεύθερες περιοχές, διότι αυτές είναι που ελέγχει η κυπριακή κυβέρνηση. Η μη εφαρμογή του κοινοτικού κεκτημένου στο βόρειο τρίτο του νησιού έχει γεωγραφική ισχύ και όχι κοινωνική, και η Τουρκική μειονότητα της Κύπρου απολαμβάνει όλα τα δικαιώματα της ένταξης.

Το Χαμάμ Ομεριέ με το μεγάλο θόλο και τους χαρακτηριστικούς πέτρινους τοίχους στο χρώμα της ώχρας αποτελεί σήμα κατατεθέν στην παλιά πόλη της Λευκωσίας. Πριν από λίγα χρόνια αποκαταστάθηκε κτιριακά και σήμερα λειτουργεί και πάλι ως χαμάμ. Ακόμη κι αν δεν θέλετε να κάνετε θερμά λουτρά, περάστε από εδώ για να πιείτε ένα τσάι στον οντά της εισόδου. Πλ. Τυλληρίας 8, +35722460570.
Το «Αιγαίον» είναι μία από τις παλιότερες ταβέρνες της Λευκωσίας και μέχρι σήμερα αποτελεί σταθερό meeting point – για όλους όμως: από τον πρόεδρο της Δημοκρατίας μέχρι τα φρικιά. Στεγάζεται σ’ ένα όμορφο, παλιό σπίτι με εσωτερική αυλή και μπαλκόνια που βλέπουν σ’ αυτή. Σε μία από τις αίθουσές του λειτουργεί και βιβλιοπωλείο. Ωραίο κυπριακό φαγητό, όχι πολύ φτηνό, αλλά εγγυημένο. Έκτορος 40, +35722433297.
Η Καλλιπόλεως είναι ο δρόμος που περνάει μπροστά από το πανεπιστήμιο της Λευκωσίας και είναι γεμάτη φοιτητικά μπαράκια, στέκια για να παίξεις τάβλι, να διαβάσεις την εφημερίδα σου, να κόψεις κίνηση… Ο δρόμος τελειώνει πάνω στο παντοπωλείο του Αγίου Αντωνίου, όπου μπορείς μέσα στο ταξίδι περιήγησης να βρεις χαλούμι από οικοτεχνίες, ντόπια λουκάνικα και παστουρμάδες.
Ο πιο κεντρικός πεζόδρομος στην αγορά είναι η οδός Λήδρας, στο κέντρο της πόλης, και ξεκινάει από την Πλατεία Ελευθερίας. Στο τέρμα, λοιπόν, της Λήδρας και αφού θα έχετε περάσει αναρίθμητα καταστήματα, στα αριστερά θα βρείτε τον «Ηράκλη», παραδοσιακό παγωτατζίδικο για παγωτό τριαντάφυλλο όλο άρωμα.
Στο τέρμα δε της οδού Λήδρας, στα δεξιά σας, αναζητήστε τη στοά με το παλιό, κουλτουριάρικο καφενείο «Καλά Καθούμενα».

ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ ΟΤΙ...